Ёрб ! ин андешаи ҷонони зи ҷонам чун равад

یارب! این اندیشه جانان ز جانم چون رود

Чун кунам аз синаи ин оҳу фиғонам чун равад

چون کنم از سینه این آه و فغانم چون رود

Нақши хубонро гирифтам худ буруни ронами зи чашм

نقش خوبان را گرفتم خود برون رانم ز چشم

Онкии андар сина дорам ҷои онам чун равад

آنکه اندر سینه دارم جای آنم چون رود

Дар ғамами халқӣ ки он афтода дар раҳ хок шуд

در غمم خلقی که آن افتاده در ره خاک شد

Ман дарин ҳайрат ки ӯ бар устихонам чун равад

من درین حیرت که او بر استخوانم چون رود

Ҳону ҳон , эй Кебеки кҳсорӣ ки май нозӣ ба гом

هان و هان، ای کبک کهساری که می نازی به گام

Гӯ яке бинмо ки он сарви равонам чун равад

گو یکی بنما که آن سرو روانم چون رود

Куштанам бар дигарон май бандади онро кӯ буд

کشتنم بر دیگران می بندد آن را کو بود

эй мусулмонон , ба дигари каси гумонам чун равад

ای مسلمانان، به دیگر کس گمانم چون رود

Мардумон гӯйанд , азуи даъвии хӯн худ бикун

مردمان گویند، ازو دعوی خون خود بکن

Ҳоши ллаҳ , ин ҳикоят бар забонам чун равад

حاش لله، این حکایت بر زبانم چون رود

эй ки пандам май диҳии охири нёмўзии маро

ای که پندم می دهی آخر نیاموزی مرا

Каз дили шӯридаи шакли он ҷавонам чун равад

کز دل شوریده شکل آن جوانم چون رود

Даии ҷафои кори ситамгари хўондмш , ваа кин сухан

دی جفا کار ستمگر خواندمش، وه کاین سخن

Аз дили он кофари номҳрбонм чун равад

از دل آن کافر نامهربانم چون رود

Гар чаҳ аз хусрав равад ҷону ҷаҳон ҳар чаҳ ҳаст

گر چه از خسرو رود جان و جهان هر چه هست

Орзӯии он дилу ҷону ҷаҳонам чун равад

آرزوی آن دل و جان و جهانم چون رود