То серум бошад таманнои туам дар сар буд

تا سرم باشد تمنای توام در سر بود

Подшо бошам гарми хок дарат афсар буд

پادشا باشم گرم خاک درت افسر بود

Рӯзгор аз зулфи ту бодои парешони рӯзу шаб

روزگار از زلف تو بادا پریشان روز و شب

То дили бади рӯзи ман ҳар дами парешонтар буд

تا دل بد روز من هر دم پریشان تر بود

Ман хӯрам хунобаи ҳиҷрону безорам , азонк

من خورم خونابه هجران و بیزارم،ازآنک

Моҷаро бо зиракони хунобаи дигар буд

ماجرا با زیرکان خونابه دیگر بود

Ман ба гармои қиёмат хӯн хӯрам бар ёди дӯст

من به گرمای قیامت خون خورم بر یاد دوست

Ҷӯии шери онро намоу ташнаи кавсар буд

جوی شیر آن را نما و تشنه کوثر بود

Ишқро парвона бояд то ки сӯзади пеши шамъ

عشق را پروانه باید تا که سوزد پیش شمع

Худ магас бисёр ёбӣ ҳар куҷои шукр буд

خود مگس بسیار یابی هر کجا شکر بود

Хубрӯи он ба ки бошад обу оташ дар ҷаҳон

خوبرو آن به که باشد آب و آتش در جهان

То вуҷӯди ъшқбозони хоку хокистар буд

تا وجود عشقبازان خاک و خاکستر بود

Ёр ҷое ва ман бечора ҷое биқрор

یار جایی و من بیچاره جایی بیقرار

Ваа чаҳ хуш бошад ки бар бозуии хусрав бар буд

وه چه خوش باشد که بر بازوی خسرو بر بود