Гар наме байнами дамӣ дар рӯй ӯ ғам ме кашад

گر نمی بینم دمی در روی او غم می کشد

Вар касе паҳлавӣ ӯ май байнами он ҳам ме кашад

ور کسی پهلوی او می بینم آن هم می کشد

Ман ба ишқи як назар мемеРом ваов бо касон

من به عشق یک نظر می میرم واو با کسان

Чун зайди мискини гирифтории каши ин ғам ме кашад

چون زید مسکین گرفتاری کش این غم می کشد

Ман зи муҳаррами ҳила май пурсам каз ин ғам чун зем

من ز محرم حیله می پرسم کز این غم چون زیم

Венаи худ аз куштани бтар каз таъна муҳаррам ме кашад

وین خود از کشتن بتر کز طعنه محرم می کشد

намекашад аз чашм ва хуштар онкӣ мегуяд ки халқ

می کشد از چشم و خوشتر آنکه می گوید که خلق

Худ ҳаме меринд , касро чашм пурнам мекашад ?

خود همی میرند، کس را چشم پرنم می کشد؟

эй дили хаста , чаҳ ҷӯӣ , марҳам аз ширини лабӣ ?

ای دل خسته، چه جویی، مرهم از شیرین لبی؟

Кӯ ба шухии дардмандонро ба марҳам ме кашад

کو به شوخی دردمندان را به مرهم می کشد

Чанд пӯшами гиряро то кас надонад рози ман ?

چند پوشم گریه را تا کس نداند راز من؟

Бештар ҳар ҷои марои ин чашм пурнам ме кашад

بیشتر هر جا مرا این چشم پرنم می کشد

Зулфро зини гӯна , ҷоно , ҳам мадаи риштаи дароз

زلف را زین گونه، جانا، هم مده رشته دراز

Кӯи ҳазорон бастаро дар зер ҳар хам ме кашад

کو هزاران بسته را در زیر هر خم می کشد

Аз киришмаи халқро то май туоне май кашӣ

از کرشمه خلق را تا می توانی می کشی

Вар касе аз ту раҳо шуд зулф дар ҳам ме кашад

ور کسی از تو رها شد زلف در هم می کشد

Хсрўо , кӣ ғам хӯрд ,гар ту бимирӣ дар ғамаш

خسروا، کی غم خورد، گر تو بمیری در غمش

Онкии сад ҳамчун ту ошиқро ба як дам ме кашад

آنکه صد همچون تو عاشق را به یک دم می کشد