Ноз кун , эй гул , ки сарв бӯстонӣ ме кашад

ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشد

Нози ту булбул ба ҳар навъе ки доне ме кашад

ناز تو بلبل به هر نوعی که دانی می کشد

Абҷади сабза ҳаме хонд бунафшаи Тифли вор

ابجد سبزه همی خواند بنفشه طفل وار

Пер гаштаасту дилаши сӯй ҷавонӣ ме кашад

پیر گشته است و دلش سوی جوانی می کشد

Лолау наргиси қадаҳ бар кафи зи ҷои бархестанд

لاله و نرگس قدح بر کف ز جا برخاستند

Икдгр ҳар як шароб арғавонӣ ме кашад

یکدگر هر یک شراب ارغوانی می کشد

Наргис аз каф ҷом наниҳад ,гар чаҳ аз ранҷи хумор

نرگس از کف جام ننهد، گر چه از رنج خمار

СрФгндаҳи мондаи чандон нотавонӣ ме кашад

سرفگنده مانده چندان ناتوانی می کشد

Зиндагонии он касе бар об дорад баъди азин

زندگانی آن کسی بر آب دارد بعد ازین

Ков ба ҷоми равшани об зиндагонӣ ме кашад

کاو به جام روشن آب زندگانی می کشد

Хсрўо , дар мавсими гули ҳамчуи булбул маст бош

خسروا، در موسم گل همچو بلبل مست باش

Хосса чун булбул навой хусравоне ме кашад

خاصه چون بلبل نوای خسروانی می کشد