Басии шаб бо маӣ будам куҷо шуд он ҳамаи шаб ҳо

بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شب‌ها

Кунун ҳам ҳаст шаб , лекини сиёҳ аз дӯд ёрб ҳо

کنون هم هست شب، لیکن سیاه از دود یارب‌ها

Хуши он шабҳо ки пешаш будамӣ гуҳи масту гуҳи сархуш

خوش آن شب‌ها که پیشش بودمی گه مست و گه سرخوش

Ҷаҳонам мешавад торик чун ёди орми он шаб ҳо

جهانم می‌شود تاریک چون یاد آرم آن شب‌ها

Ҳаме кардам ҳадиси абрӯу мижгон ӯ ҳрдм

همی‌کردم حدیث ابرو و مژگان او هردم

Чу Тифлон сӯра навен волқлм хонон ба мактаб ҳо

چو طفلان سوره نون‌والقلم‌خوانان به مکتب‌ها

Чаҳ бошадгар шабии пурсад ки дар шабҳои танҳоӣ

چه باشد گر شبی پرسد که در شب‌های تنهایی

Ғарибии зери девораш чигуна мекунад шаб ҳо

غریبی زیر دیوارش چگونه می‌کند شب‌ها

Биё , эй ҷон ҳар қолаб ки то зинда шаванд аз сар

بیا، ای جان هر قالب که تا زنده شوند از سر

Ба Кувайти ошиқон каз ҷон тиҳӣ карданд қолаб ҳо

به کویت عاشقان کز جان تهی کردند قالب‌ها

Агар чаҳ дили бдздидӣу ҷон , инак нигари ҳолам

اگر چه دل بدزدیدی و جان، اینک نگر حالم

Чаҳ некӯ омад он ханда , дарин дида азон лаб ҳо

چه نیکو آمد آن خنده، درین دیده ازان لب‌ها

Маранҷ аз баҳри ҷон , хусрав , агарчӣ мекашад ёрат

مرنج از بهر جان، خسرو، اگرچه می‌کشد یارت

Ки бошад хубрӯёнро басии зини гӯнаи мазҳаб ҳо

که باشد خوبرویان را بسی زین گونه مذهب‌ها