Чу дар чаман рӯй аз ханда лаб мабанд онҷо

چو در چمن روی از خنده لب مبند آنجا

Ки то дигар накунад ғунча заҳр ханд онҷо

که تا دگر نکند غنچه زهر خند آنجا

Рух ту дидам ва гуфтӣ сапанди сӯзи маро

رخ تو دیدم و گفتی سپند سوز مرا

Чу ҷон баҷост чаҳ сӯзад касе сапанди онҷо

چو جان بجاست چه سوزد کسی سپند آنجا

Касон ба кӯии ту пандам диҳанд ва дар ҷое

کسان به کوی تو پندم دهند و در جایی

Ки дида рӯй ту бинад , чаҳ ҷои панди онҷо

که دیده روی تو بیند، چه جای پند آنجا

Ба хонаи ту ҳамаи рӯзи бомдод буд

به خانه تو همه روز بامداد بود

Ки офтоб наёрад шудани баланди онҷо

که آفتاب نیارد شدن بلند آنجا

Ба шонаи шасти ту май бофти зулф чун занҷир

به شانه شست تو می بافت زلف چون زنجیر

Мгири сахт ки девонаи ист чанд он ҷо

مگیر سخت که دیوانه ایست چند آن جا

Куҷои рӯм ки зи кӯии ту ҳар куҷо ки рӯм

کجا روم که ز کوی تو هر کجا که روم

Расад зҷъди камандати хами каманди онҷо

رسد زجعد کمندت خم کمند آنجا

з зулфаш омадӣ , эй бод , ҳол дилҳо чист ?

ز زلفش آمدی، ای باد، حال دلها چیست؟

Чигунаанд асирони мустаманди онҷо

چگونه اند اسیران مستمند آنجا

Бар остони ту ҳар кас ба раҳматии махсӯс

بر آستان تو هر کس به رحمتی مخصوص

Магар ки хусрави бечораи дардманди онҷо

مگر که خسرو بیچاره دردمند آنجا