Ғам махӯр , эй дил ки бози айёми шодӣ ҳам расад

غم مخور، ای دل که باز ایام شادی هم رسد

Ҳар куҷои дардии сети онро оқибат марҳам расад

هر کجا دردی ست آن را عاقبت مرهم رسد

Дар миёни одамӣу ончии мақсӯдӣ вай аст

در میان آدمی و آنچه مقصودی وی است

Гар буд сад солаи раҳ , чун вақт шуд , икдм расад

گر بود صد ساله ره، چون وقت شد، یکدم رسد

Гову харро аз ғаму шодии олам баҳра нест

گاو و خر را از غم و شادی عالم بهره نیست

Хоси баҳр одамаст , ар шодӣ ва ар ғам расад

خاص بهر آدم است، ار شادی و ار غم رسد

Нисбати одами дуруст онгаҳ шавад бо одамӣ

نسبت آدم درست آنگه شود با آدمی

Кончаҳ бар одам расад он бар банӣ одам расад

کانچه بر آدم رسد آن بر بنی آدم رسد

Бигузар аз андеша чун мебугзарад андеша нест

بگذر از اندیشه چون می بگذرد اندیشه نیست

Ҳар ҷафоеи кон бар аҳли олам аз олам расад

هر جفایی کان بر اهل عالم از عالم رسد

Дӯстон , хок шумоем чун мешодӣ хуред

دوستان، خاک شمایم چون می شادی خورید

Ҷуръа Эй резед то ин хокро зон нам расад

جرعه ای ریزید تا این خاک را زان نم رسد

Хсрўо , нохуш машав , коёми шодӣ дар гузашт

خسروا، ناخوش مشو، کایام شادی در گذشت

Бар худои дил на ки хуши хуши коми шодӣ ҳам расад

بر خدا دل نه که خوش خوش کام شادی هم رسد