То кӣ он зулфи парешони вақти мо бар ҳам занад

تا کی آن زلف پریشان وقت ما بر هم زند

Оҳи дӯдолӯди мо оташ бар ин олам занад

آه دودآلود ما آتش بر این عالم زند

намехӯрам ман хӯн ба ёди лаъли дилдорӣ ва ҳеҷ

می خورم من خون به یاد لعل دلداری و هیچ

Каси азин қисса наме ёрад ки бо ӯ дам занад

کس ازین قصه نمی یارد که با او دم زند

Лаъли ҷони бахши ту гоҳи хандаи пистаи даҳон

لعل جان بخش تو گاه خنده پسته دهان

Таънаҳо бар мӯъҷизоти исо Марям занад

طعنه ها بر معجزات عیسی مریم زند

Накҳати машки хто дигар наёяд хуши маро

نکهت مشک ختا دیگر نیاید خوش مرا

Гар сабои он турраи мрғўлро бар ҳам занад

گر صبا آن طره مرغول را بر هم زند

Чун туе аз насли одами гашти пайдо , нест айб

چون تویی از نسل آدم گشت پیدا، نیست عیب

Гар фириштаи бӯса бар пой банӣ одам занад

گر فرشته بوسه بر پای بنی آدم زند

Ҳар ки бар хоки ҷиноят бор ёбад , бе гумон

هر که بر خاک جنایت بار یابد، بی گمان

Хайма бар болои ин на торам аъзам занад

خیمه بر بالای این نه طارم اعظم زند

Чун вафое нест ҷузи ғами ҳеҷ касро дар ҷаҳон

چون وفایی نیست جز غم هیچ کس را در جهان

Ёди хусравро ҳаром , ар як дам беғам занад

یاد خسرو را حرام، ار یک دم بی غم زند