Сари ман ба саҷда ҳар дам ба сетонае даройад

سر من به سجده هر دم به ستانه ای درآید

Ҷигари андари остонаш ба баҳонае дар ояд

جگر اندر آستانش به بهانه ای در آید

Қади тести ҳамчуи тирӣ ки дарун ҷон нишинад

قد تست همچو تیری که درون جان نشیند

Чу даруни синаи ман гузаронае дар ояд

چو درون سینه من گذرانه ای در آید

Дар кини кушоди чашмат ба хаёл худ бигӯ то

در کین گشاد چشمت به خیال خود بگو تا

зи паии шафоати ман ба миёнае дар ояд

ز پی شفاعت من به میانه ای در آید

зи фасонаи хоби хезад , вале андари ин ки хспд

ز فسانه خواب خیزد، ولی اندر این که خسپد

Агар ин ҳикояти ман ба фасонае дар ояд

اگر این حکایت من به فسانه ای در آید

Дили ман зи зулф ва рӯят шуд асир ва чун нагардад ?

دل من ز زلف و رویت شد اسیر و چون نگردد؟

Шаби моҳтоби дуздӣ ки ба хонае дар ояд

شب ماهتاب دزدی که به خانه ای در آید

з ғамат чунонаст сӯзам ки забон кунам тасаввур

ز غمت چنانست سوزم که زبان کنم تصور

Ба даҳани зи оташи дил чу забонае дар ояд

به دهن ز آتش دل چو زبانه ای در آید

Саҳарӣ буд , худоё ки ҳарифи ман з ҷое

سحری بود، خدایا که حریف من ز جایی

Ҳамаи шаби шароби хӯрдаи саҳаронае дар ояд

همه شب شراب خورده سحرانه ای در آید

Снмо , биё ки хусрави з барои тест ҳар шаб

صنما، بیا که خسرو ز برای تست هر شب

Дар дида боз карда ки фалонае дар ояд

در دیده باز کرده که فلانه ای در آید