Он турра ба рӯй ма биниҳод сари худ ро

آن طره به روی مه بنهاد سر خود را

Аз хати ғубори он рухи пӯшидаи хури худ ро

از خط غبار آن رخ پوشیده خور خود را

Чун дид гули рӯйиш дар саҳни чаман , зон гул

چون دید گل رویش در صحن چمن، زان گل

Эсор қудумаш кард аз шарми зари худ ро

ایثار قدومش کرد از شرم زر خود را

Монанди қадаши бустон чун дид сеӣ сарвӣ

مانند قدش بستان چون دید سهی سروی

Зери қадамаш сабза биниҳод сари худ ро

زیر قدمش سبزه بنهاد سر خود را

Дидам ба рақиб ӯ бинишаста саги кӯяш

دیدم به رقیب او بنشسته سگ کویش

Гуфтам ки фалон акнӯну аёФти хари худ ро

گفتم که فلان اکنون و ایافت خر خود را

эй носеҳи беҳудаи чандин чаҳ диҳии пандам

ای ناصح بیهوده چندین چه دهی پندم

Бигзор маро бигзор , май хори сари худ ро

بگذار مرا بگذار، می خار سر خود را

Зон банд қабо дорам пайваста ба дили ғусса

زان بند قبا دارم پیوسته به دل غصه

Кандар паии ҷон ман барбаст бар худ ро

کاندر پی جان من بربست بر خود را

Гуфтои зи дирами хусрав , манзил ба дигар ҷо кун

گفتا ز درم خسرو، منزل به دگر جا کن

Гуфтам ки саг хона нагузошт дар худ ро

گفتم که سگ خانه نگذاشت در خود را