Ҷоно , ба пурсиш ёд кун рӯзии ман гум бӯда ро

جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را

Охир ба раҳмат боз кун он чашми хоби олӯда ро

آخر به رحمت باز کن آن چشم خواب آلوده را

Нохондаи сӯяти омадам , ногуфта рафтӣ аз барам

ناخوانده سویت آمدم، ناگفته رفتی از برم

Яъне сиёсати ин буд фармони нофармӯда ро

یعنی سیاست این بود فرمان نافرموده را

Рафтӣ ҳамоно ваа ки ман зиндаи бимонам дар ғамат

رفتی همانا وه که من زنده بمانم در غمت

Ёрб , куҷо ёбам дигар он сабр вақте бӯда ро

یارب، کجا یابم دگر آن صبر وقتی بوده را

Бози ой ва биншин соъатӣ , охир чаҳ кам хоҳад шудан

باز آی و بنشین ساعتی، آخر چه کم خواهد شدن

Гар шоди гирдонеи дамии ёрони ғами фармӯда ро

گر شاد گردانی دمی یاران غم فرموده را

Киштии маро ва нестам ғами ҷузи ғами нодиднт

کشتی مرا و نیستم غم جز غم نادیدنت

Гар май туоне бози бахши ин ҷони нобахшуда ро

گر می توانی باز بخش این جان نابخشوده را

Носеҳ ба тарки глрхон то чанд пандам май диҳӣ

ناصح به ترک گلرخان تا چند پندم می دهی

Чун хорхорм ба нашуд , бигзор ин беҳуда ро

چون خارخارم به نشد، بگذار این بیهوده را

Паймӯдаи соқӣ дар қадаҳи беҳӯшии ушшоқ ро

پیموده ساقی در قدح بیهوشی عشاق را

Гӯйии фузун бо банда дод он соғари паймӯда ро

گویی فزون با بنده داد آن ساغر پیموده را

Дастии бсўдм бар лабат , талхӣ бигуфтӣ чист ин ?

دستی بسودم بر لبت، تلخی بگفتی چیست این؟

Каз заҳр додӣ чошнии чандини наботи суда ро

کز زهر دادی چاشنی چندین نبات سوده را

Савдои хусрав ҳар шабӣ поён надорад ҳеҷ гуҳ

سودای خسرو هر شبی پایان ندارد هیچ گه

Охири гиреҳ бар зани яке он ҷаъди нопимўдаҳ ро

آخر گره بر زن یکی آن جعد ناپیموده را