Масти ман бози ҷудои зи сари оғози ниҳод

مست من باز جدایی ز سر آغاز نهاد

Роҳ халқӣ заду тӯҳмат ба сари нози ниҳод

راه خلقی زد و تهمت به سر ناز نهاد

Халқ девона шуд он лаҳза ки аз раъное

خلق دیوانه شد آن لحظه که از رعنایی

Каллаи каж ба сари сарви сарафрози ниҳод

کله کژ به سر سرو سرافراز نهاد

Маст шуд даҳ дил ва дар роҳи баромади сад ҷон

مست شد ده دل و در راه برآمد صد جان

Дар хиромаш чу баровард қадам , бози ниҳод

در خرامش چو برآورد قدم، باز نهاد

эй ъФооллаҳи зи паии куштани мо дар чашмат

ای عفاالله ز پی کشتن ما در چشمت

Ҳасани хосияти шамшери срондози ниҳод

حسن خاصیت شمشیر سرانداز نهاد

Нола ам нест хуш , аммо зи не сӯхта пресс

ناله ام نیست خوش، اما ز نی سوخته پرس

Ишқи завқӣ ки дарин нағмаи носози ниҳод

عشق ذوقی که درین نغمه ناساز نهاد

Ҳар тарафи сӯхтае чанд ба хок афтода аст

هر طرف سوخته ای چند به خاک افتاده است

Шамъи худ сӯзиши парвона чаҳ оғози ниҳод ?

شمع خود سوزش پروانه چه آغاز نهاد؟

эй басои хоҷаи мқомр ки зи баъди мурдан

ای بسا خواجه مقامر که ز بعد مردن

Сар ба шогирдии он чашми дғобози ниҳод

سر به شاگردی آن چشم دغاباز نهاد

Бӯ ки хусрав суханӣ башнавад аз ту ҳар шаб

بو که خسرو سخنی بشنود از تو هر شب

Зери девори ту сад гӯш ба овози ниҳод

زیر دیوار تو صد گوش به آواز نهاد