Бар рухи ҳамчуи мааши турра чун шаб нигаред

بر رخ همچو مهش طره چون شب نگرید

Ангабин дар лаби ширинаш лаболаб нигаред

انگبین در لب شیرینش لبالب نگرید

Чашми бастаи мгшоииди магар бар рӯйиш

چشم بسته مگشایید مگر بر رویش

Он замони каши маи нав дар таҳ ғабғаб нигаред

آن زمان کش مه نو در ته غبغب نگرید

Пеши миҳроби ду абрӯаш ки тоқаст ба ҳасан

پیش محراب دو ابروش که طاق است به حسن

Олимии дасти бароварда ба ёрб нигаред

عالمی دست برآورده به یارب نگرید

Чун бидидед Рахши зер занхдон бибинед

چون بدیدید رخش زیر زنخدان ببینید

Дар таҳи пораи Муқаннаъ чаҳ ғабғаб нигаред

در ته پاره مقنع چه غبغب نگرید

Чашмаш аз ҳар мижае сохтаи мишкӣни қаламӣ

چشمش از هر مژه ای ساخته مشکین قلمی

намедиҳад фатвои хӯни ҳама , мазҳаб нигаред

می دهد فتوی خون همه، مذهب نگرید

Зулф бар ма зада дар хона дил омад пеш

زلف بر مه زده در خانه دل آمد پیش

Нашуд аз дил , асари моҳ ба ақраб нигаред

نشد از دل، اثر ماه به عقرب نگرید

Гоҳи ангезиши ашҳби зи ғубори зулфаш

گاه انگیزش اشهب ز غبار زلفش

Ҳамаи офоқи пар аз анбар ашҳб нигаред

همه آفاق پر از عنبر اشهب نگرید

То шикофӣ наад аз мӯӣ ба пои мураккаб

تا شکافی نهد از موی به پای مرکب

Сари он ҷаъди кашон то сам мураккаб нигаред

سر آن جعد کشان تا سم مرکب نگرید

ӯст наврӯзи ман ва чун фитадаш ҷаъд ба пой

اوست نوروز من و چون فتدش جعد به پای

Рост бо рӯзи баробар шудан шаб нигаред

راست با روز برابر شدن شب نگرید

Дар гулистони латофат чу гули нўхизш

در گلستان لطافت چو گل نوخیزش

Тнки андому тнки пӯшу тнк лаб нигаред

تنک اندام و تنک پوش و تنک لب نگرید

Бандаи хусравро дар васфи ҷамолаш ҳар рӯз

بنده خسرو را در وصف جمالش هر روز

Нав ба нави дафтару девон мураттаб нигаред

نو به نو دفتر و دیوان مرتب نگرید