Рӯят аз ғолибаи хат бар рух глФом кашид

رویت از غالبه خط بر رخ گلفام کشید

Моҳи нави турраи мишкӣни ту дар дом кашид

ماه نو طره مشکین تو در دام کشید

Бо сари зулфи ҳаме хост кунад густохӣ

با سر زلف همی خواست کند گستاخی

Машкро нофаи чунон кишт ки дар ком кашид

مشک را نافه چنان کشت که در کام کشید

Рӯзи бозори чаманро ба баҳои нстонд

روز بازار چمن را به بهایی نستاند

Лола аз хоки ту ,гар чаҳ дарме вом кашид

لاله از خاک تو، گر چه درمی وام کشید

Субҳ рӯй ту бад-инсон ки баромади имрӯз

صبح روی تو بدینسان که برآمد امروز

Ту мабар занн ки чу ман сӯхта то шом кашид

تو مبر ظن که چو من سوخته تا شام کشید

Бо висоли ту ба як лаҳза фаромӯш кунад

با وصال تو به یک لحظه فراموش کند

Ҳар ки ҷаври фалаку меҳнат айём кашид

هر که جور فلک و محنت ایام کشید

Дил ба комӣ бирасад аз ту ҳам охири рӯзӣ

دل به کامی برسد از تو هم آخر روزی

Ғуссаи кори худ аз олам худком кашид

غصه کار خود از عالم خودکام کشید

Ном ишқаст балои дилу охир ба ҷаҳон

نام عشق است بلای دل و آخر به جهان

Сари пас номи буруни хусрав бадном кашид

سر پس نام برون خسرو بدنام کشید