Хубрӯён ба дили сӯхта соғар ндиҳанд

خوبرویان به دل سوخته ساغر ندهند

Ба ҷуз аз хӯни ҷигари шарбат дигар ндиҳанд

به جز از خون جگر شربت دیگر ندهند

эй хушо кушта шудан бар дар хубон ки агар

ای خوشا کشته شدن بر در خوبان که اگر

Теғ бар дасти рақибон ситамгар ндиҳанд

تیغ بر دست رقیبان ستمگر ندهند

Дар нагирад ба батон гиряи гарму дами сард

در نگیرد به بتان گریه گرم و دم سرد

Кин дарахтон ба чунин обу ҳаво бар ндиҳанд

کاین درختان به چنین آب و هوا بر ندهند

Ошиқон дар назари дӯст чу ҷон афшонанд

عاشقان در نظر دوست چو جان افشانند

Чаҳ матоъии сети ду олам ки сало дар ндиҳанд !

چه متاعی ست دو عالم که صلا در ندهند!

Моҳу хур чун ту наанд , эй дилу ҷони манзили ту

ماه و خور چون تو نه اند، ای دل و جان منزل تو

Кони вилоят ки ту дорӣ ба ма ва хур ндиҳанд

کان ولایت که تو داری به مه و خور ندهند

Ғамзаро кори мФрмоӣ ба шаҳри ислом

غمزه را کار مفرمای به شهر اسلام

Ки мусулмонони шамшер ба кофар ндиҳанд

که مسلمانان شمشیر به کافر ندهند

Мо ба хӯн хӯрдан ва ӯ бодгарон чтўон кард

ما به خون خوردن و او بادگران چتوان کرد

Чашмаи рӯзӣ Хизр шуд ба Сикандар ндиҳанд

چشمه روزی خضر شد به سکندر ندهند

эй сабо , зон сари кӯи мунтазиронро гардӣ !

ای صبا، زان سر کو منتظران را گردی!

То бад-ӣни дида дигар заҳмати он дар ндиҳанд

تا بدین دیده دگر زحمت آن در ندهند

Ба назар бас куну зикри лаб ва дандон бигзор

به نظر بس کن و ذکر لب و دندان بگذار

Зонка хусрав ба гадоӣ дар ва гавҳар ндиҳанд

زانکه خسرو به گدایی در و گوهر ندهند