Ҳар шаб аз синаи ман тир бало ме гузарад

هر شب از سینهٔ من تیر بلا می گذرد

Ту чаҳ доне ки барин сина чҳо мегузарад ?

تو چه دانی که برین سینه چه‌ها می‌گذرد؟

Дил , агар санг буд тоқат оташ набӯд

دل اگر سنگ بوَد طاقت آتش نبود

Ончӣ аз ғамза ӯ бар дил мо ме гузарад

آنچه از غمزهٔ او بر دل ما می گذرد

Гар ҷафое кунад он шӯх , маро айбӣ нест

گر جفایی کند آن شوخ، مرا عیبی نیست

Гӯ бикун , лек зи андоза чаро мегузарад ?

گو بکن، لیک ز اندازه چرا می‌گذرد؟

Ошиқонро ҳамаи умр аз паии назораи ту

عاشقان را همه عمر از پی نظّارهٔ تو

Шаб ба зорӣу саҳаргаҳ ба дуо ме гузарад

شب به زاری و سحرگه به دعا می‌گذرد

Ёрб , ин боди саҳар аз чаҳ чунин хуш буиаст ?

یارب، این باد سحر از چه چنین خوشبوی است؟

Магари андари сари он зулфи ду то ме гузарад

مگر اندر سر آن زلف دو تا می‌گذرد

Ту чаҳ мурғӣ косрт нест ки аз сӯзи дилам

تو چه مرغی کاثرت نیست که از سوز دلم

Сӯхт ҳар мурғ ки бар рӯй ҳаво ме гузарад

سوخت هر مرغ که بر روی هوا می‌گذرد

Хсрўо , бигузар аз андешаи хубони комрўз

خسروا، بگذر از اندیشهٔ خوبان کامروز

Мавсими фитнау айём бало ме гузарад

موسم فتنه و ایام بلا می‌گذرد