Шаби зи сӯзӣ ки бар ин ҷон ҳазин ме гузарад

شب ز سوزی که بر این جان حزین می‌گذرد

Шуълаи оҳи ман аз чарх барин ме гузарад

شعله آه من از چرخ برین می‌گذرد

Манаму гиряи хӯн ҳар шабу кас огаҳ нест

منم و گریه خون هر شب و کس آگه نیست

Бо ки гӯям ки марои ҳол чунин ме гузарад

با که گویم که مرا حال چنین می‌گذرد

Сӯзам он нест ки аз тишнагӣам сина бсухт

سوزم آن نیست که از تشنگیم سینه بسوخت

Онаст сӯзам ки ба дили моء муайян ме гузарад

آن است سوزم که به دل ماء معین می‌گذرد

Зоҳид , аз савмиъаи зинҳор ки берун нарӯй

زاهد، از صومعه زنهار که بیرون نروی

Ки азон сӯии балои дил ва дайн ме гузарад

که ازان سوی بلای دل و دین می‌گذرد

Май гузаштии шаб ва аз моҳи баромади фарёд

می‌گذشتی شب و از ماه برآمد فریاد

Кин чаҳ фитнааст ки бар рӯй замин ме гузарад

کاین چه فتنه است که بر روی زمین می‌گذرد

Бод аз буии ту мастаст далеряши нигар

باد از بوی تو مست است دلیریش نگر

Ки давони пеши шаҳ тахт нишин ме гузарад

که دوان پیش شه تخت‌نشین می‌گذرد

Қутби дунё ки фалак ҳарчӣ кунад кори тамом

قطب دنیا که فلک هرچه کند کار تمام

Ҳама дар ҳазрати он рой матин ме гузарад

همه در حضرت آن رای متین می‌گذرد

Гар кунӣ ҷавр вагар теғи занӣ бар хусрав

گر کنی جور وگر تیغ زنی بر خسرو

Ҳамчунон дон ки ҳамон низ ва ҳамин ме гузарад

همچنان دان که همان نیز و همین می‌گذرد