Ончӣ бар хирмани гули бод саҳаргоҳ кунад

آنچه بر خرمن گل باد سحرگاه کند

Зулфи ту бо шабу рухсори ту бо моҳ кунад

زلف تو با شب و رخسار تو با ماه کند

Аз хаёлати шаби ошиқ ба дарозӣ бигузашт

از خیالت شب عاشق به درازی بگذشت

Рафтан ва омадан аз зулфи ту кӯтоҳ кунад

رفتن و آمدن از زلف تو کوتاه کند

Хезу бхром ки аз баҳр хиромидани тест

خیز و بخرام که از بهر خرامیدن تست

Шонаи кӯ бар сари хубони ҷаҳон роҳ кунад

شانه کو بر سر خوبان جهان راه کند

Нознино , зи паии сояи тест аз хуршед

نازنینا، ز پی سایه تست از خورشید

Гул ки ӯ хайма занад , моҳ ки харгоҳ кунад

گل که او خیمه زند، ماه که خرگاه کند

Дида дар чоҳи занхдон ту афтод маро

دیده در چاه زنخدان تو افتاد مرا

Бо ки гӯям ки азин воқеа огоҳ кунад ?

با که گویم که ازین واقعه آگاه کند؟

Нолаи ман ки яке буд ва ду шуд аз занахат

ناله من که یکی بود و دو شد از زنخت

Ҳамчуи овоз ки мардум ба сар чоҳ кунад

همچو آواز که مردم به سر چاه کند

Оташӣ дар дил хусрав задӣ ва оҳ накард

آتشی در دل خسرو زدی و آه نکرد

Котшӣ дигар бархезад , агар оҳ кунад

کاتشی دیگر برخیزد، اگر آه کند

Хсрўо ,гар ситам аз дӯст расад , бокӣ нест

خسروا، گر ستم از دوست رسد، باکی نیست

Чораи таслим буд ҳар чаҳ ки он шоҳ кунад

چاره تسلیم بود هر چه که آن شاه کند