Гар дили ошиқам аз ишқи ту ранҷур шавад

گر دل عاشقم از عشق تو رنجور شود

Кулбаи ҷони зи балоҳои ту маъмур шавад

کلبه جان ز بلاهای تو معمور شود

Ҳаст равшан ба рахти дида , агар хоки раҳат

هست روشن به رخت دیده، اگر خاک رهت

Боз дар дидаи кашам , нури алӣ нур шавад

باز در دیده کشم، نور علی نور شود

Гашти аъамӣ , чу хати сабз туро дид рақиб

گشت اعمی، چو خط سبز ترا دید رقیب

Чашми афъӣ чу зумуррад нигарад , кӯр шавад

چشم افعی چو زمرد نگرد، کور شود

Ҳолиё чашми ту мастаст , чҳо мекунад ӯ ?

حالیا چشم تو مست است، چها می کند او؟

Оҳ , агар ғамза занон ояд ва махмур шавад

آه، اگر غمزه زنان آید و مخمور شود

Гуфт лаълат ба табассум ки дил аз мо баргир

گفت لعلت به تبسم که دل از ما برگیر

Аз асал , амр маҳоласт , магас давр шавад

از عسل، امر محال است، مگس دور شود

намеравад ҷон ба сари кӯии ту дидори талаб

می رود جان به سر کوی تو دیدار طلب

Мӯсо , оре , талабади васл ки бар тавр шавад

موسی، آری، طلبد وصل که بر طور شود

Ҷони ман рӯй ту шуд , эй хушии ҷонам , агар

جان من روی تو شد، ای خوشی جانم، اگر

Хусрави сӯхта аз васли ту масрур шавад !

خسرو سوخته از وصل تو مسرور شود!