Лаби лаълат ба латофати гарав аз ҷони бабрад

لب لعلت به لطافت گرو از جان ببرد

Рӯй рангини ту оби гули хандони бабрад

روی رنگین تو آب گل خندان ببرد

Сарви болои ту ,гар сӯии чамани бхромд

سرو بالای تو، گر سوی چمن بخرامد

Ба таги погрў аз сарви хиромони бабрад

به تگ پاگرو از سرو خرامان ببرد

Дасти паймони лабат ҳар чаҳ бихоҳӣ бидиҳам

دست پیمان لبت هر چه بخواهی بدهم

Васлат ар дасти вафо бар сари паймони бабрад

وصلت ار دست وفا بر سر پیمان ببرد

Бӯсае аз лаби ту орӣа хоҳам надиҳад

بوسه ای از لب تو عاریه خواهم ندهد

Ҷуз ба шартӣ ки дили хастаи гаравгони бабрад

جز به شرطی که دل خسته گروگان ببرد

Гарна лангар шавад андӯҳ чу кӯҳи ту маро

گرنه لنگر شود اندوه چو کوه تو مرا

Ёд бардошта то хоки хуросони бабрад

یاد برداشته تا خاک خراسان ببرد

Ҷони халқӣ ба лаб оварда даҳони тангат

جان خلقی به لب آورده دهان تنگت

На ҳамоно ки касе аз лаби ту ҷони бабрад

نه همانا که کسی از لب تو جان ببرد

Ним ҷон аз тани хусрави сари зулфин ту барад

نیم جان از تن خسرو سر زلفین تو برد

Тарсами он ним дигарро шаби ҳиҷрони бабрад

ترسم آن نیم دگر را شب هجران ببرد