Чаҳ хушаст аз ҷигари сӯхтаи бӯе ки занад

چه خوش است از جگر سوخته بویی که زند

Дар фалакҳо Фгнди рахнаи зи мӯе ки занад

در فلکها فگند رخنه ز مویی که زند

Сари сарбозӣ ва ё соҳиб ҳоле бошад

سر سربازی و یا صاحب حالی باشد

Зулфи чавгон вааш кжбози ту гӯйӣ ки занад

زلف چوگان وش کژباز تو گویی که زند

Неки бахт онкӣ кунад масту харобаши гуҳи ҳуш

نیک بخت آنکه کند مست و خرابش گه هوش

Аз лаб лаъл меолуд ту бӯе ки занад

از لب لعل می آلود تو بویی که زند

Ман ки михўораҳи хомам ба серум бояд дид

من که میخواره خامم به سرم باید دید

Мӯҳтасиби пари з май хашми сабуе ки занад

محتسب پر ز می خشم سبویی که زند

Рӯй ман гашти зи миҳроб , бигардади ночор

روی من گشت ز محراب، بگردد ناچار

Панҷаи ҳасан батон латма ба рӯе ки занад

پنجه حسن بتان لطمه به رویی که زند

эй басои хоби сабӯҳӣ ки ба тороҷ баранд

ای بسا خواب صبوحی که به تاراج برند

Ҳар шаби он роҳзани роҳ ба сӯе ки занад

هر شب آن راهزن راه به سویی که زند

Нақл ва май аз дил хусрав хӯрд он шоҳсўор

نقل و می از دل خسرو خورد آن شاهسوار

Хаймаи айшу тараб бар лаби ҷӯӣ ки занад

خیمه عیش و طرب بر لب جویی که زند