Сабзаҳо май дамаду об равон ме ояд

سبزه‌ها می‌دمد و آب روان می‌آید

Абр чун дидаи ман гиря кунон ме ояд

ابر چون دیده من گریه‌کنان می‌آید

Аз пас гаштани саҳроу лаби ҷӯйу чаман

از پس گشتن صحرا و لب جوی و چمن

Ҳавасӣ дар дил ҳар пер ва ҷавон ме ояд

هوسی در دل هر پیر و جوان می‌آید

Сару болои ман аз ман шуда , зонам нохуш

سر و بالای من از من شده، زانم ناخوش

Ки ба гулзори басии сарв равон ме ояд

که به گلزار بسی سرو روان می‌آید

Ҷони кашами пешу ҷаҳони ҳам , агарам даст диҳад

جان کشم پیش و جهان هم، اگرم دست دهد

Андари он роҳ ки он ҷон ҷаҳон ме ояд

اندر آن راه که آن جان جهان می‌آید

На ҳамоно ки ман имшаб бикашам то ба саҳар

نه همانا که من امشب بکشم تا به سحر

К-эии сабо , аз ту марои буи фалон ме ояд

کای صبا، از تو مرا بوی فلان می‌آید

Инки он шӯх ҳаме ояду халқии биҳуш

اینکه آن شوخ همی‌آید و خلقی بیهوش

Мурдаро муждаи расонид ки ҷон ме ояд

مرده را مژده رسانید که جان می‌آید

Манеҳ , эй бод , фузуни бори ғубораши зин беш

منه، ای باد، فزون بار غبارش زین بیش

Ки гронбори дилу ҷон касон ме ояд

که گرانبار دل و جان کسان می‌آید

Кӯҳ ғам дорам ва як лаҳзаи бурун май резам

کوه غم دارم و یک لحظه برون می‌ریزم

Бар дили нозукаши он низ гарон ме ояд

بر دل نازکش آن نیز گران می‌آید

Хсрўо , даст ба фитроки умед ки задӣ ?

خسروا، دست به فتراک امید که زدی؟

Ту суннии дон ки на дар забт Аннан ме ояд

تو سنی دان که نه در ضبط عنان می‌آید