Хашмгини ёри марои дил ба ризо боз омад

خشمگین یار مرا دل به رضا باز آمد

Гули бади аҳд ба бустони вафо боз омад

گل بد عهد به بستان وفا باز آمد

Он ҳамаи мастӣу шухӣу балои ангезӣ

آن همه مستی و شوخی و بلا انگیزی

Бози ҷони ман длсўхтаҳро боз омад

باز جان من دلسوخته را باز آمد

Чанд гоҳе дилам аз фитна амон ёфта буд

چند گاهی دلم از فتنه امان یافته بود

Ваа ки ин дарди дили рафтаи куҷо боз омад !

وه که این درد دل رفته کجا باز آمد!

Офтобӣ ки сияҳ рӯй ваем зини дами сард

آفتابی که سیه روی ویم زین دم سرد

Қадре нарм шуд ва бар сари мо боз омад

قدری نرم شد و بر سر ما باز آمد

Онкӣ ҳамвора ҷафо буду ситами одат ӯ

آنکه همواره جفا بود و ستم عادت او

Кард оҳанги вафоу зи ҷафо боз омад

کرد آهنگ وفا و ز جفا باز آمد

Ба дуои пеши худ оўрдмш , аммо аҷаб аст

به دعا پیش خود آوردمش، اما عجب است

Дар ҷаҳони умр касе кӣ ба дуо боз омад

در جهان عمر کسی کی به دعا باز آمد

Чун дарон кӯии рӯм , халқи براردи фарёд

چون دران کوی روم، خلق برآرد فریاد

Коинки он шуҳраи ангушти намо боз омад

کاینک آن شهره انگشت نما باز آمد

Дили гмгштаҳи худ ҷустам ва дарбонаш гуфт

دل گمگشته خود جستم و دربانش گفت

Ки дили рафтаи дарин кӯии кро боз омад ?

که دل رفته درین کوی کرا باز آمد؟

Зоҳдо , тавбаи мФрмои зи рухи хуб ки ман

زاهدا، توبه مفرما ز رخ خوب که من

Бути пурситам , натавонам ба худо боз омад

بت پرستم، نتوانم به خدا باز آمد

Даии зи буии ту ба ҳилаи зи сабои ҷони барадам

دی ز بوی تو به حیله ز صبا جان بردم

Бози он вақт шуду боди сабо боз омад

باز آن وقت شد و باد صبا باز آمد

Хсрўо , тан ба қазои даҳ ки ҳавоҳои куҳан

خسروا، تن به قضا ده که هواهای کهن

Тоза шуд аз сару айёми бало боз омад

تازه شد از سر و ایام بلا باز آمد