Ваа ки бози ин дили девона гирифтор омад

وه که باز این دل دیوانه گرفتار آمد

Боз бар ҷони ҳашарӣ аз ғам ва тимор омад

باز بر جان حشری از غم و تیمار آمد

Моҳи ман баҳри худо пеш бирав аз сари бом

ماه من بهر خدا پیش برو از سر بام

КоФтоби ман бечора ба девор омад

کافتاب من بیچاره به دیوار آمد

Ақлам , ар гӯии сафои пеши лаби ҷонони бохт

عقلم، ار گوی صفا پیش لب جانان باخت

Сӯфӣ аз савмиъа дар хона хумор омад

صوفی از صومعه در خانه خمار آمد

Хешро даври миФгн ки куҷо шуд дили ту ?

خویش را دور میفگن که کجا شد دل تو؟

Ҳам ба наздики ту аз давр гирифтор омад

هم به نزدیک تو از دور گرفتار آمد

Сина каз дарди тиҳии доштамаши чандини гоҳ

سینه کز درد تهی داشتمش چندین گاه

Инак имрӯз барои ғами ту кор омад

اینک امروز برای غم تو کار آمد

Ҳоли хунобаи худ ман на туро дидам , лек

حال خونابه خود من نه ترا دیدم، لیک

Моҷарои дилам аз дида ба гуфтор омад

ماجرای دلم از دیده به گفتار آمد

Мо чу дар кӯча фитодем дил аз мо баргир

ما چو در کوچه فتادیم دل از ما برگیر

Санг бурдор ки девона ба бозор омад

سنگ بردار که دیوانه به بازار آمد

Дили марои сӯзаду зулфи ту насимӣ бахшад

دل مرا سوزد و زلف تو نسیمی بخشد

Мислами қиссаи оҳангар ва аттор омад

مثلم قصه آهنگر و عطار آمد

Ҷуз дуое накунад хусрави мискин ба рахт

جز دعایی نکند خسرو مسکین به رخت

Гар чаҳ зон рӯй ба рӯйиши ҳама озор омад

گر چه زان روی به رویش همه آزار آمد