Боз ишқ омаду девонагӣам пеш омад

باز عشق آمد و دیوانگیم پیش آمد

Бар дилам аз мижаи ғамзаи занӣ неш омад

بر دلم از مژه غمزه زنی نیش آمد

Хираду сабри сар хеш гирифтанд ва шуданд

خرد و صبر سر خویش گرفتند و شدند

Ҳар чаҳ омад з барои дил дарвеш омад

هر چه آمد ز برای دل درویش آمد

Дай ба назора ӯ рафт раҳе бар сари роҳ

دی به نظاره او رفت رهی بر سر راه

Як назар дид , чу боз омад , бехеш омад

یک نظر دید، چو باز آمد، بی خویش آمد

Гуфтам , эй дил , Марви онҷо ки гирифтори шӯй

گفتم، ای دل، مرو آنجا که گرفتار شوی

Оқибат рафтӣ ва он гуфт миннат пеш омад

عاقبت رفتی و آن گفت منت پیش آمد

Барда будам зи ҷафоҳои фалаки ҷон , лекин

برده بودم ز جفاهای فلک جان، لیکن

Чаҳ кунам , нози ту , ҷоно , қадре беш омад

چه کنم، ناز تو، جانا، قدری بیش آمد

Чашми ман май пурди имрӯз , кро хоҳад дид ?

چشم من می پرد امروز، کرا خواهد دید؟

Магари он кофари новаки зан бдкиш омад

مگر آن کافر ناوک زن بدکیش آمد

Хсрўо , ишқи ҳамеи боз ва ба хубон май зӣ

خسروا، عشق همی باز و به خوبان می زی

Ақл бигзор ки ӯ оқибат андеш омад

عقل بگذار که او عاقبت اندیش آمد