Чашми ман хандаи ширини ту гирён дорад

چشم من خنده شیرین تو گریان دارد

Дили манро лаби пари шӯри ту бирён дорад

دل من را لب پر شور تو بریان دارد

Хотирам майл кунад бо ту ва пайдо накунад

خاطرم میل کند با تو و پیدا نکند

Синаам дард ва ғамат дорад ва пинҳон дорад

سینه ام درد و غمت دارد و پنهان دارد

Кас надорад ба ҷаҳони ончии ту дорӣ дар ҳасан

کس ندارد به جهان آنچه تو داری در حسن

Аз латофати ҳамагии пеши ту худ он дорад

از لطافت همگی پیش تو خود آن دارد

Гар наботи хати ту сабз буд , нест аҷаб

گر نبات خط تو سبز بود، نیست عجب

Хизраст онкии сарчашма ҳайвон дорад

خضر است آنکه سرچشمه حیوان دارد

Ҷонам аз шавқи ту ,гар хирқа тан кард қабо

جانم از شوق تو، گر خرقه تن کرد قبا

Натавон гуфт дарин хирқа ки нуқсон дорад

نتوان گفت درین خرقه که نقصان دارد

Дили ман бо сари гесуии дарозати ҳамаи шаб

دل من با سر گیسوی درازت همه شب

То шабихун наравад , даст ва гиребон дорад

تا شبیخون نرود، دست و گریبان دارد

Шеъри хусрав ба мисли саҳар ҳалоласт , вале

شعر خسرو به مثل سحر حلال است، ولی

Натавон гуфт ки ӯ поя ҳисон дорад

نتوان گفت که او پایه حسان دارد