Рафт онкии чашми роҳат хуш меғунуд мо ро

رفت آنکه چشم راحت خوش می‌غنود ما را

Ишқ омад ва баровард аз синаи дӯди мо ро

عشق آمد و برآورد از سینه دود ما را

Тороҷи хубрӯе дар малики ҷон дар омад

تاراج خوبرویی در ملک جان در آمد

Он дил ки буд вақте гӯйӣ набӯд мо ро

آن دل که بود وقتی گویی نبود ما را

Посанг хеш будам дар гӯшаи сабурӣ

پاسنگ خویش بودم در گوشهٔ صبوری

Бодии з сӯят омад андари рабӯди мо ро

بادی ز سویت آمد اندر ربود ما را

Ҳар рӯз дар шаби ғам хуш мекунад сароем

هر روز در شب غم خوش می‌کند سرایم

Он дӣданӣ ки аввал хуш менамӯд мо ро

آن دیدنی که اول خوش می‌نمود ما را

Аз хок ҳастӣ мо гирди адами баромад

از خاک هستی ما گرد عدم برآمد

эй кошкӣ набӯдӣ нанги вуҷӯди мо ро

ای کاشکی نبودی ننگ وجود ما را

Мумкин нагашт тавбаи моро з рӯй хубон

ممکن نگشت توبه ما را ز روی خوبان

Гетӣ ба меҳнату ғам чанд озмуд мо ро

گیتی به محنت و غم چند آزمود ما را

Имрӯзи кӯ ки бинад сари масту бути пурситам

امروز کو که بیند سرمست و بت‌پرستم

Он кӯ ба никномӣ дай меситуд мо ро

آن کو به نیکنامی دی می‌ستود ما را

Теғии зи дард бояд меҳнат задой ошиқ

تیغی ز درد باید محنت‌زدای عاشق

Каз сайқал муҳаббат натавон задуд мо ро

کز صیقل محبت نتوان زدود ما را

Хусрав чу нест зонҳокзи ту барад ба куштан

خسرو چو نیست زآنها کز تو برد به کشتن

Ин пандҳои расмӣ додан чаҳ суди мо ро

این پندهای رسمی دادن چه سود ما را