На ба болои хушати сарви хиромони равед

نه به بالای خوشت سرو خرامان روید

На ба симои рахти лолаи нӯъмони равед

نه به سیمای رخت لاله نعمان روید

На ба завқи лаби лаъли ту тавон ёфт шукр

نه به ذوق لب لعل تو توان یافت شکر

На ба шакли даҳанати пистаи хандони равед

نه به شکل دهنت پسته خندان روید

Бо ҳамаи ҳасану тароват чу гул рӯй ту нест

با همه حسن و طراوت چو گل روی تو نیست

Он гули тоза ки дар равзаи ризвони равед

آن گل تازه که در روضه رضوان روید

Сарви болои туро хосиятӣ ҳаст зи лутф

سرو بالای ترا خاصیتی هست ز لطف

Ки ниҳоли хуш ӯ дар чамани ҷони равед

که نهال خوش او در چمن جان روید

Гар ту худ бигузарӣ , эй сарв , самани буи , ба боғ

گر تو خود بگذری، ای سرو، سمن بوی، به باغ

Зери хоки қидмати лолау райҳони равед

زیر خاک قدمت لاله و ریحان روید

зи ғами наргиси сероби туами ҷисми заъиф

ز غم نرگس سیراب توام جسم ضعیف

Чу гиёҳии сет ки дар роҳи биёбони равед

چو گیاهی ست که در راه بیابان روید

Қадам аз кӯии ту ман бознгирми ҳаргиз

قدم از کوی تو من بازنگیرم هرگز

Гар ҳамаи раҳгузарами ханҷару пайкони равед

گر همه رهگذرم خنجر و پیکان روید

То ду ёқӯти лабати хусрав бечора бидид

تا دو یاقوت لبت خسرو بیچاره بدید

Ҳама аз дида ӯ лаъли Бадахшони равед

همه از دیده او لعل بدخشان روید