Шаби маро дар ҷигари сӯхтаи меҳмонӣ буд

شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود

Юсуфи Мисри дарин зовияи зиндонӣ буд

یوسف مصر درین زاویه زندانی بود

Гӯшае буд ва ғамаш омад ва ташвишам омад

گوشه ای بود و غمش آمد و تشویشم آمد

Шуд парешони диламу ҷои парешонеи барад

شد پریشان دلم و جای پریشانی برد

Посбони масту малики бихрду саг дар хоб

پاسبان مست و ملک بیخرد و سگ در خواب

Ҳамаи шаб то саҳари ин давлатами арзонӣ буд

همه شب تا سحر این دولتم ارزانی بود

Мақарии субҳ шуъаб мезад ва ман ме кардам

مقری صبح شعب می زد و من می کردم

Саҷдаи бутро ки на ҳангоми мусулмонӣ буд

سجده بت را که نه هنگام مسلمانی بود

Ишқ мехонд зи хаташи сифати сунъи худоӣ

عشق می خواند ز خطش صفت صنع خدای

Ақли гуми гашт ки дар ғояти нодонӣ буд

عقل گم گشت که در غایت نادانی بود

Шоди гаштам , вале афсӯс ғамаш хӯрдам , аз онк

شاد گشتم، ولی افسوس غمش خوردم، از آنک

Шодем ориятӣу ғами ман ҷонӣ буд

شادیم عاریتی و غم من جانی بود

зи оҳ ишқаст басии доғ ба пешонии ман

ز آه عشق است بسی داغ به پیشانی من

Чаҳ кунам ? каз азали ин нақш ба пешонӣ буд

چه کنم؟ کز ازل این نقش به پیشانی بود

Ҷони баҳоии назарӣ , чашми туам фармон дод

جان بهای نظری، چشم توام فرمان داد

Узр бипазир ки ин қимати фурмоне буд

عذر بپذیر که این قیمت فرمانی بود

Ташна бар чашма гузар кард ва нашуд лабтар , зонк

تشنه بر چشمه گذر کرد و نشد لب تر، زانک

Бахти хусрав ки азин карда пушаймонӣ буд

بخت خسرو که ازین کرده پشیمانی بود