Вақте он кофар бераҳм аз он ман буд

وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود

Дили овора шуда низ , аз он тан буд

دل آواره شده نیز، از آن تن بود

Шамъи шаби гиря ҳаме кард ҳамаи шаб , монок

شمع شب گریه همی کرد همه شب، ماناک

Шуълаҳои дили пари сӯзи маниши равшан буд

شعله های دل پر سوز منش روشن بود

Нашуданд он худам дар ғами ҷонон , чаканам ?

نشدند آن خودم در غم جانان، چکنم؟

Ақли девонау ишқи офату дили душман буд

عقل دیوانه و عشق آفت و دل دشمن بود

Гуфтамаш дӯш раседӣ ва муродам додӣ

گفتمش دوش رسیدی و مرادم دادی

Гуфт ман мондаам аз ту ки хаёли ман буд

گفت من مانده ام از تو که خیال من بود

Байн ки чун мӯӣ шуд аз соиди симин нигор

بین که چون موی شد از ساعد سیمین نگار

Оҳанӣни бозуии Фарҳод ки хорокн буд

آهنین بازوی فرهاد که خاراکن بود

намекунам шукри лабат ,гар чаҳ басии нақди бало

می کنم شکر لبت، گر چه بسی نقد بلا

Бар ман аз ғамзаи он давлати марди аФгн буд

بر من از غمزه آن دولت مرد افگن بود

Ошиқиро ки бикуштанд ба ишқу шаҳват

عاشقی را که بکشتند به عشق و شهوت

Хӯн ӯ хӯни шаҳидон на ки ҳайзи зан буд

خون او خون شهیدان نه که حیض زن بود

Дай ки расво шуда Эй дидӣ ва гуфтӣ кин кист ?

دی که رسوا شده ای دیدی و گفتی کاین کیست؟

Домани олӯда ба хӯни хусравтар доман буд

دامن آلوده به خون خسروتر دامن بود