Манам имрӯзи ҳадиси туу меҳмонӣ чанд

منم امروز حدیث تو و مهمانی چند

Пора аз дида ва дилҳо ҳамаи барӣоне чанд

پاره از دیده و دلها همه بریانی چند

Ҳар замони коташи савдои ту афзуди ишқ

هر زمان کاتش سودای تو افزود عشق

Ҷои хошок бар оташи Фгнди ҷонӣ чанд

جای خاشاک بر آتش فگند جانی چند

Даии сӯй сӯхтагон дид ва гуфтӣ ки ки анд

دی سوی سوختگان دید و گفتی که که اند

КоФро , гир ба бтхонаҳи мусулмонӣ чанд

کافرا، گیر به بتخانه مسلمانی چند

То ту аз хонаи буруни ое , ҳар дам чок аст

تا تو از خانه برون آیی، هر دم چاک است

Бар сари кӯии ту домону гиребонӣ чанд

بر سر کوی تو دامان و گریبانی چند

Ман надонам ки чаҳ мурғам ба яке гулшани асир ?

من ندانم که چه مرغم به یکی گلشن اسیر؟

Ки равад охир ҳар мурғ ба бастоне чанд

که رود آخر هر مرغ به بستانی چند

Мо парешони дил ва ӯ мегузарад маст , ӯ ро

ما پریشان دل و او می گذرد مست، او را

Чаҳ ғам , ар ҷамъ нигараданд парешоне чанд ?

چه غم، ار جمع نگردند پریشانی چند؟

Ханда бихбронаст чу ранҷи дили мо

خنده بیخبران است چو رنج دل ما

намендонем чаҳ ранҷем зи нодонӣ чанд ?

می ندانیم چه رنجیم ز نادانی چند؟

Ҳоли мо дидае ,гар , эй сабо , он сӯи гузарӣ

حال ما دیده ای، گر، ای صبا، آن سو گذری

Бидиҳии ёдаши азин бесару сомонӣ чанд

بدهی یادش ازین بی سر و سامانی چند

Хсрўо , бар дили оташкада бисёр гарӣ

خسروا، بر دل آتشکده بسیار گری

Кин ҷаҳаннам нашавад кушта ба боронӣ чанд

کاین جهنم نشود کشته به بارانی چند