Субҳ чун аз рӯй машриқ рӯ намӯд

صبح چون از روی مشرق رو نمود

Саҳни минои равза минӯ намӯд

صحن مینا روضه مینو نمود

Гесуӣ шаб шуд сифеду офтоб

گیسوی شب شد سفید و آفتاب

Нури шебаш аз таҳ гесу намӯд

نور شیبش از ته گیسو نمود

Ҳиндӯии шаби марду хуршеди оташӣ

هندوی شب مرد و خورشید آتشی

Аз барои сӯзи он ҳиндӯ намӯд

از برای سوز آن هندو نمود

Сӯии соқии муддати торики ҳиҷр

سوی ساقی مدت تاریک هجر

Баси ишорат каз хам абрӯ намӯд

بس اشارت کز خم ابرو نمود

Чашмаи хуршедро дар таҳи нишонд

چشمه خورشید را در ته نشاند

Акси соқӣ каз рух моҳў намӯд

عکس ساقی کز رخ ماهو نمود

Моҳи шбрўро чу гардун слх кард

ماه شبرو را چو گردون سلخ کرد

Устихонаш дар таҳ паҳлу намӯд

استخوانش در ته پهلو نمود

Бандаи хусрави дил ба соқӣ арза кард

بنده خسرو دل به ساقی عرضه کرد

Дарди дилро пеши ҷон дору намӯд

درد دل را پیش جان دارو نمود