Хаймаи наврӯз бар саҳро заданд

خیمه نوروز بر صحرا زدند

Чори тоқи лаъл бар хоро заданд

چار طاق لعل بر خارا زدند

Лоларо бингар ки гӯйии аршён

لاله را بنگر که گویی عرشیان

Курсӣ аз ёқӯт бар мино заданд

کرسی از یاقوت بر مینا زدند

Кордорони баҳор аз рӯзи гул

کارداران بهار از روز گل

Золи зар бар равза хзро заданд

زال زر بر روضه خضرا زدند

Аз ҳарам торам нишинон чаман

از حرم طارم نشینان چمن

Харгаҳи гулрез бар саҳро заданд

خرگه گلریز بر صحرا زدند

Гӯшаҳои боғи зи оби чашми абр

گوشه های باغ ز آب چشم ابر

Хандаҳо бар чашмҳои мо заданд

خنده ها بر چشمهای ما زدند

Дар ҳавои маҷлиси ҷамшеди аҳд

در هوای مجلس جمشید عهد

Ғулғули андари торам аъло заданд

غلغل اندر طارم اعلا زدند

Боди наврӯзаши ҳумоюн , кин Нидо

باد نوروزش همایون، کاین ندا

Қудсён дар олам боло заданд

قدسیان در عالم بالا زدند

Мутрибони табъи хусрави гоҳи нутқ

مطربان طبع خسرو گاه نطق

Таънаҳо бар булбул гуё заданд

طعنه ها بر بلبل گویا زدند