Шабами хаёли ту бас , бо қамар чаҳ кори маро

شبم خیال تو بس، با قمر چه کار مرا

Ман ва чу кӯҳи шабӣ , бо саҳар чаҳ кори маро

من و چو کوه شبی، با سحر چه کار مرا

Ман остони ту бӯсам , ҳадис лаб накунам

من آستان تو بوسم، حدیث لب نکنم

Чу ман ба хоки хушам , бо шукр чаҳ кори маро

چو من به خاک خوشم، با شکر چه کار مرا

Набинам он лаби хандони зи бими ҷони як раҳ

نبینم آن لب خندان ز بیم جان یک ره

зи давр санг хӯрам , бо гуҳар чаҳ кори маро

ز دور سنگ خورم، با گهر چه کار مرا

Падари бзоди марои баҳри он ки ту кашем

پدر بزاد مرا بهر آن که تو کُشیَم

Вагарна бо чу ту зебои писар , чаҳ кори маро

وگرنه با چو تو زیبا پسر، چه کار مرا

Агар қазост ки меРом ба ишқи ту , оре

اگر قضاست که میرم به عشق تو، آری

Ба корҳои қазоу қадар чаҳ кори маро

به کارهای قضا و قدر چه کار مرا

Ба тоъатам талабанд ва ба ъшртм хонанд

به طاعتم طلبند و به عشرتم خوانند

Ману ғами ту , ба кор дигар чаҳ кори маро

من و غم تو، به کار دگر چه کار مرا

Талоқ дода дилу ақлу ҳушро , хусрав

طلاق داده دل و عقل و هوش را، خسرو

Ба гашти кӯии ту бо ин ҳашар чаҳ кори маро

به گشتِ کوی تو با این حشَر چه کار مرا