Дилам аз бахти гуҳӣ шод набӯд

دلم از بخت گهی شاد نبود

Ҷонам аз банди ғам озод набӯд

جانم از بند غم آزاد نبود

Як дам аз умр гиромӣ нагузашт

یک دم از عمر گرامی نگذشت

Кони ҳамаи зойеъ ва бар бод набӯд

کان همه ضایع و بر باد نبود

Гар бибинӣ дили вайрони маро

گر ببینی دل ویران مرا

Гўиёи ҳеҷ гуҳ обод набӯд

گوییا هیچ گه آباد نبود

Кофарии рахти дилам ғорат кард

کافری رخت دلم غارت کرد

Шаҳри ислом ва сар дод набӯд

شهر اسلام و سر داد نبود

Шаб ҳаме донам ков омаду бас

شب همی دانم کاو آمد و بس

Беш аз хештанам ёд набӯд

بیش از خویشتنم یاد نبود

Хонаи гулшан шуда бе миннати боғ

خانه گلشن شده بی منت باغ

Сарв буд , ар гул ва шамшод набӯд

سرو بود، ار گل و شمشاد نبود

Ҳар чаҳ май хост ҳаме кард табиб

هر چه می خواست همی کرد طبیب

Нотавонро сар фарёд набӯд

ناتوان را سر فریاد نبود

Ногуҳи оҳӯии ман аз дом биҷуст

ناگه آهوی من از دام بجست

Зонка андоза сайёд набӯд

زانکه اندازه صیاد نبود

Хусрав аз талхии ширини даҳанон

خسرو از تلخی شیرین دهنان

Ончунонаст ки Фарҳод набӯд

آنچنان است که فرهاد نبود