Гар сухан зон лаб чун нӯш шавад

گر سخن زان لب چون نوش شود

Пистаро ханда фаромӯш шавад

پسته را خنده فراموش شود

Вари ҳадис дар дандонат кунам

ور حدیث در دندانت کنم

Садафи онҷои ҳамаи тан гӯш шавад

صدف آنجا همه تن گوش شود

зи осмон рӯй тугар ма бинад

ز آسمان روی تو گر مه بیند

Бар замин уфтад ва биҳуш шавад

بر زمین افتد و بیهوش شود

Гул ки аз рӯй ту резад ба сухан

گل که از روی تو ریزد به سخن

Гар бичинанд як оғӯш шавад

گر بچینند یک آغوش شود

Бода бар ёди лаби ширинат

باده بر یاد لب شیرینت

Ҳамагар заҳр буд , нӯш шавад

همه گر زهر بود، نوش شود

Дил ки пӯшида ба зулфати пайваст

دل که پوشیده به زلفت پیوست

Тарсам аз ғам ки сияҳ пӯш шавад

ترسم از غم که سیه پوش شود

Дӯш бо моти сиррӣ хуш бӯда сет

دوش با مات سری خوش بوده ست

Хуш буд имшаб , агар дӯш шавад

خوش بود امشب، اگر دوش شود

Гар кунӣ майл ба сӯии хусрав

گر کنی میل به سوی خسرو

Шоҳ кӣ ҳамдам ҷодӯаш шавад

شاه کی همدم جادوش شود