Ғамзаи мардуми кашии парда сабрам дарид

غمزه مردم کشی پرده صبرم درید

Ман нарасидам бадв , ком ба ҷонам расед

من نرسیدم بدو، کام به جانم رسید

Бод наам зини бало чанд тавонам гурехт

باد نه ام زین بلا چند توانم گریخت

Санг наам , ин ҷафо чанд тавонам кашид

سنگ نه ام، این جفا چند توانم کشید

Бедилам , эй мардумон , тавба нахоҳам шикаст

بی دلم، ای مردمان، توبه نخواهم شکست

Ошиқам , эй дӯстон , панд нахоҳам шунид

عاشقم، ای دوستان، پند نخواهم شنید

Сӯхтам , ин оҳи гарм чанд наоне кашам ?

سوختم، این آه گرم چند نهانی کشم؟

Гиря нахоҳам кушод , ҷома нахоҳам дарид

گریه نخواهم گشاد، جامه نخواهم درید

Дили зи ман он рӯзи баради кӯ ба хушии хуфта буд

دل ز من آن روز برد کو به خوشی خفته بود

Бод бар ӯ май гузашт , мӯӣ сияҳ ме бурид

باد بر او می گذشت، موی سیه می برید

Дай ки кушодии хаданг , хуши псро , бар шикор

دی که گشادی خدنگ، خوش پسرا، بر شکار

Шаби ҳамаи шаб то ба рӯз дар дил ман ме халид

شب همه شب تا به روز در دل من می خلید

Баҳри худо рух бапуш ё зи назар давр машав

بهر خدا رخ بپوش یا ز نظر دور مشو

Кофти ҷон беш азин мо натавонем дид

کافت جان بیش ازین ما نتوانیم دید

Пеши хаёли ту дӯш аз гилаи дили маро

پیش خیال تو دوش از گله دل مرا

Қисса ба лаб май гузашт , ашк бирав май давид

قصه به لب می گذشت، اشک برو می دوید

Дар сари хусрави чунон шасти хаёлат ки гар

در سر خسرو چنان شست خیالت که گر

Кор ба теғи аўФтд , зу натавонад парид

کار به تیغ اوفتد، زو نتواند پرید