Субҳи дмони бахти ман зи хоб дар омад

صبح دمان بخت من ز خواب در آمد

Каз дирами он ма чу офтоб дар омад

کز درم آن مه چو آفتاب در آمد

Гашти муаттари димоғи ҷони зи насимат

گشت معطر دماغ جان ز نسیمت

Мастии ту дар ман хароб дар омад

مستی تو در من خراب در آمد

Соқии ту гашти чашми масти ман аз май

ساقی تو گشت چشم مست من از می

Паҳлавии ман шаст ва дар шароб дар омад

پهلوی من شست و در شراب در آمد

Зонка басӣ шаб нахуфтаам зи ғами ту

زانکه بسی شب نخفته ام ز غم تو

Биҳшим дар рабӯду хоб дар омад

بیهشیم در ربود و خواب در آمد

Гашти парешони дилам чу боди саҳаргаҳ

گشت پریشان دلم چو باد سحرگه

Дар сари он зулфи ним тоб дар омад

در سر آن زلف نیم تاب در آمد

Ҷустами азуи ҳоли дил , нагуфт вай , аммо

جستم ازو حال دل، نگفت وی، اما

Зулфи вай аз буи дар ҷавоб дар омад

زلف وی از بوی در جواب در آمد

Хоки раҳи худ Фгн ба дидаи хусрав

خاک ره خود فگن به دیده خسرو

зи онки банно рахна шуд , чу об дар омад

ز آنک بنا رخنه شد، چو آب در آمد