Сарвӣ чу қомати ту дар бӯстон набошад
سروی چو قامت تو در بوستان نباشد
Зеро ки бӯстонро сарв равон набошад
زیرا که بوستان را سرو روان نباشد
Ҳар ҷо ки бигузарӣ ту , бошад зиёни дилҳо
هر جا که بگذری تو، باشد زیان دلها
Дар шаҳр кас набошад каши зин зиён набошад
در شهر کس نباشد کش زین زیان نباشد
Чашмат ба ним ғамзаи сад ҷони фурушад , оре
چشمت به نیم غمزه صد جان فروشد، آری
Рахти мқомронро нарх гарон набошад
رخت مقامران را نرخ گران نباشد
Густохӣаст аз ман кон « по ба чашми ман на »
گستاخی است از من کان «پا به چشم من نه »
Ман худ туро бигӯям ,гар ҷой он набошад
من خود ترا بگویم، گر جای آن نباشد
Гӯйанд , хсрўо , аз ишқи худро чаҳ фош кардӣ ?
گویند، خسروا، از عشق خود را چه فاش کردی؟
Худ ранги ишқи бозон аз рух ниҳон набошад
خود رنگ عشق بازان از رخ نهان نباشد