Бар осмони париваш чун моҳ мо барояд
بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید
Хуршед кист бории кӯ бар само барояд ?
خورشید کیست باری کو بر سما برآید؟
Чун дар хиромаши ваии борони фитнаи хезад
چون در خرامش وی باران فتنه خیزد
Сайлоби фитнаи хезад , мавҷ бало барояд
سیلاب فتنه خیزد، موج بلا برآید
Гулгашт ӯ нахоҳам бар хоки худ , чу меРом
گلگشت او نخواهم بر خاک خود، چو میرم
Каз гӯри шӯрбахтони хор ъно барояд
کز گور شوربختان خار عنا برآید
Гуфтам ки бар меояд ҷонами зи ҳиҷр , гуфто
گفتم که بر می آید جانم ز هجر، گفتا
Ҷонӣ ки монад бе мо бигзор то барояд
جانی که ماند بی ما بگذار تا برآید
Ман чун зем ки ҷонам дар орзӯии бӯсӣ
من چون زیم که جانم در آرزوی بوسی
Бар зулфи анбаряш ҳар дам сабо барояд
بر زلف عنبریش هر دم صبا برآید
Ҳар шаб маро барояд нолаи зи ҷони сангин
هر شب مرا برآید ناله ز جان سنگین
Чун нолшӣ ки шабҳо аз Асия барояд
چون نالشی که شبها از آسیا برآید
Шаби баҳри субҳ рӯят гӯям дуо , валикин
شب بهر صبح رویت گویم دعا، ولیکن
Ҳоҷоти тираи рӯзон кӣ аз дуо барояд
حاجات تیره روزان کی از دعا برآید
Аз ханҷари ҷафояти хўнризҳо ба Кувайт
از خنجر جفایت خونریزها به کویت
Ҳар ҷо ки хӯнам уфтад , нақш ҷафо бароед
هر جا که خونم افتد، نقش جفا براید
Абрӣ шавад ки барқаши сайёраро бисӯзад
ابری شود که برقش سیاره را بسوزد
Дӯдӣ ки ҳар шаб аз дили сӯй само барояд
دودی که هر شب از دل سوی سما برآید
Дар кӯии ту ки ҷонҳо дар роҳ хок бошанд
در کوی تو که جانها در راه خاک باشند
Бечораи ҷони хусрави онҷо гё барояд
بیچاره جان خسرو آنجا گیا برآید