Чун байнами инки рӯят дар чашм дигар ояд

چون بینم اینکه رویت در چشم دیگر آید

Каз дидаҳои худ ҳам чашми маро дар ояд

کز دیده های خود هم چشم مرا در آید

Чун аз ҳасади бимирами он дам ки ту дар ое

چون از حسد بمیرم آن دم که تو در آیی

Чун ҷони ъшқбозон бо ту баробар ояд

چون جان عشقبازان با تو برابر آید

Хомаст каз ту ҷӯям бар худ навозишӣ ро

خام است کز تو جویم بر خود نوازشی را

Шоҳини зи баҳри заҳмат назд кабӯтар ояд

شاهین ز بهر زحمت نزد کبوتر آید

Ашкам раседу дарёи бозам ба лаб дар омад

اشکم رسید و دریا بازم به لب در آمد

Дастам бигир зон пеш , акнӯн ки бартар ояд

دستم بگیر زان پیش، اکنون که برتر آید

Дай дар рахт бибастам дидаи зи баси шикоят

دی در رخت ببستم دیده ز بس شکایت

Бадбахт дар бибандад , давлат чу аз дар ояд

بدبخت در ببندد، دولت چو از در آید

Ваа кин чаҳ айш бошад , на зинда ва на мурда ?

وه کاین چه عیش باشد، نه زنده و نه مرده؟

Не бар серуми ту ое , неи умр бар сар ояд

نی بر سرم تو آیی، نی عمر بر سر آید

Ботил буд шунидани даъвии ишқ аз он кас

باطل بود شنیدن دعوی عشق از آن کس

Каш бо ҷамоли ҷонони паҳлу ба бистар ояд

کش با جمال جانان پهلو به بستر آید

Зинсон ки дар хаёлати гуми гаштам , ар бимирам

زینسان که در خیالت گم گشتم، ار بمیرم

Чаҳ шубҳа ,гар зи гӯрам ҳар дам гё барояд

چه شبهه، گر ز گورم هر دم گیا برآید

Фрҳодўор бояд муштоқ гуфт ширин

فرهادوار باید مشتاق گفت شیرین

Каш гуфтаҳои хусрав дар ишқ бовар ояд

کش گفته های خسرو در عشق باور آید