Ҳар бори кони париваш дар кӯии ман дар ояд

هر بار کان پریوش در کوی من در آید

Биҳушеи зи рӯйиш дар марду зан дар ояд

بیهوشیی ز رویش در مرد و زن در آید

Ман дар дарун хона донам ки омад он ма

من در درون خانه دانم که آمد آن مه

Каз ҳар тараф ба хонаи буии саман дар ояд

کز هر طرف به خانه بوی سمن در آید

Рашк оядам з бодӣ коед ба гирди зулфаш

رشک آیدم ز بادی کاید به گرد زلفش

Вари худ ғубор бошад дар чашми ман дар ояд

ور خود غبار باشد در چشم من در آید

Юсуфи рхои зи чашмами домани кашон гузар кун

یوسف رخا ز چشمم دامن کشان گذر کن

То дидаро насимӣ зон перҳан дар ояд

تا دیده را نسیمی زان پیرهن در آید

Шамъӣ ва мебисӯзам пеши рухи ту , оре

شمعی و می بسوزم پیش رخ تو، آری

Парвонаи баҳри мурдани гирди лаган дар ояд

پروانه بهر مردن گرد لگن در آید

Биншин ки як замонии тангат ба бар дар орм

بنشین که یک زمانی تنگت به بر در آرم

То ҷони рафта аз тани бозам ба тан дар ояд

تا جان رفته از تن بازم به تن در آید

Фарҳоди гашти хусрав , бигушоӣ лаб ки ногуҳ

فرهاد گشت خسرو، بگشای لب که ناگه

Ширии зи ҷӯии ширин бар кӯҳкан дар ояд

شیری ز جوی شیرین بر کوهکن در آید