Дай маст бӯдаам ки зи хешам хабар набӯд

دی مست بوده ام که ز خویشم خبر نبود

Ман будам ва ду муҳарраму ёрӣ дигар набӯд

من بودم و دو محرم و یاری دگر نبود

намерафт он савор ва бар ӯ буд чашми ман

می رفت آن سوار و بر او بود چشم من

намешуд зи синаи ҷон ва дар онам назар набӯд

می شد ز سینه جان و در آنم نظر نبود

Сӯз дилам бидиду з чашмаш наме нарехт

سوز دلم بدید و ز چشمش نمی نریخت

Ин ёри хонаи сӯхтаро ӣнқадар набӯд

این یار خانه سوخته را اینقدر نبود

Девона кард ошиқӣу бедилии маро

دیوانه کرد عاشقی و بیدلی مرا

Ёрб , дилам ки барад , куҷо шуд , магар набӯд ?

یارب، دلم که برد، کجا شد، مگر نبود؟

Хуш бӯдаам ки бо ту нигоҳӣ надоштам

خوش بوده ام که با تو نگاهی نداشتم

Бории зи об дидаам ин дард сар набӯд

باری ز آب دیده ام این درد سر نبود

Дӯш омадӣу маъзиратигар нкрдмт

دوش آمدی و معذرتی گر نکردمت

Маъзӯри дор аз онки зи хешам хабар набӯд

معذور دار از آنک ز خویشم خبر نبود

Бар ман зи рӯзгори басии фитна май гузашт

بر من ز روزگار بسی فتنه می گذشت

Чашмат бало шуд , арнаҳ ба ҷонам хатар набӯд

چشمت بلا شد، ارنه به جانم خطر نبود

Пайвастаи рӯзи ғмздгони тира буд , лек

پیوسته روز غمزدگان تیره بود، لیک

Аз рӯзгори тираи ман тира тар набӯд

از روزگار تیره من تیره تر نبود

Хусрави зи баҳри ишқи гузашта чаҳ ғами хурӣ ?

خسرو ز بهر عشق گذشته چه غم خوری؟

Чун рафт , гўмбош , агар буд ва гар набӯд

چون رفت، گومباش، اگر بود و گر نبود