Ёрӣ ки бар ҷудоӣ ӯем гумон набӯд

یاری که بر جدایی اویم گمان نبود

Моҳӣ набӯд он ки шабӣ дар миён набӯд

ماهی نبود آن که شبی در میان نبود

Бегонаи вор аз сари мо соя во гирифт

بیگانه وار از سر ما سایه وا گرفت

Моро зи ошноӣ ӯ ин гумон набӯд

ما را ز آشنایی او این گمان نبود

Домонаш чун гузошт ҳақи суҳбати қадим ?

دامانش چون گذاشت حق صحبت قدیم؟

Гирам ки дасти ҳеҷ касаш дар миён набӯд

گیرم که دست هیچ کسش در میان نبود

Гул омад ва ба боғи расиданди булбулон

گل آمد و به باغ رسیدند بلبلان

Ваон мурғи рафтаро ҳавас ошён набӯд

وان مرغ رفته را هوس آشیان نبود

Зомиди васли зистанам буд орзӯ

زامید وصل زیستنم بود آرزو

Варна фироқи ёр ба ҷонӣ гарон набӯд

ورنه فراق یار به جانی گران نبود

Ҷонам ба ҷон ва ман наам аз зиндагон , аз онк

جانم به جان و من نه ام از زندگان، از آنک

Зу буд ҷумлаи зиндагии ман з ҷон набӯд

زو بود جمله زندگی من ز جان نبود

Рафтам ба буии суҳбати ёрон ба сӯии боғ

رفتم به بوی صحبت یاران به سوی باغ

Гӯйӣ ба боғ зон ҳамаи гулҳо нишон набӯд

گویی به باغ زان همه گلها نشان نبود

Хусрав , агар гули ту з гулзор шуд , манол

خسرو، اگر گل تو ز گلزار شد، منال

Доне ки ҳеҷ гуҳи чаман бехазон набӯд

دانی که هیچ گه چمن بی خزان نبود