Гузашти орзӯ аз ҳад ба пои бӯси ту мо ро

گذشت آرزو از حد به پای بوس تو ما را

Саломи мардуми чашмам ки гуяд он кафи по ро

سلام مردم چشمم که گوید آن کف پا را

Ту май рӯйу з ҳар сӯ киришма мечакад аз ту

تو می روی و ز هر سو کرشمه می چکد از تو

Ки дод ин равишу шакли сарви сабзи қабо ро

که داد این روش و شکل سرو سبز قبا را

Марост ёди ҷамолат ба дили чунонкӣ ба дида

مراست یاد جمالت به دل چنانکه به دیده

Хаёл хон карямон ба рӯзи фоқаи гадо ро

خیال خوان کریمان به روز فاقه گدا را

Буруни хироми дамӣ то бароваранд шаҳодат

برون خرام دمی تا برآورند شهادت

Чу бингаранд хилоиқи камоли сунъи худо ро

چو بنگرند خلایق کمال صنع خدا را

Сухани з хостани хати мшкбор ту гуфтам

سخن ز خواستن خط مشکبار تو گفتم

Бхости мӯии брондоми оҳӯони хто ро

بخاست موی براندام آهوان ختا را

Чу дар ҷеффоти бимирам , бихонӣ ончӣ навиштам

چو در جفات بمیرم، بخوانی آنچه نوشتم

Бар остони ту аз хӯни дидаи ҳарфи вафо ро

بر آستان تو از خون دیده حرف وفا را

Фалак ки май барад аз теғи бндбнди азизон

فلک که می برد از تیغ بندبند عزیزان

Гумон мабар ки расонади баҳами ду ёри ҷудо ро

گمان مبر که رساند بهم دو یار جدا را

Дарон мубини ту ки шӯраст оби дидаи ошиқ

دران مبین تو که شور است آب دیده عاشق

Ки парвариши ҷуз аз ин об нест мҳргё ро

که پرورش جز از این آب نیست مهرگیا را

Сабои насим ту оварад ва тоза шуд дили хусрав

صبا نسیم تو آورد و تازه شد دل خسرو

Чунин гулӣ нашукуфта сети ҳечгоҳ сабо ро

چنین گلی نشکفته ست هیچگاه صبا را