Ман ба ҳавас ҳаме хӯрам новаки синаи дуз ро

من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را

То накунӣ маломатии ғамзаи кӣнатуз ро

تا نکنی ملامتی غمزه کینه توز را

Дайни ҳазор порсо дар сари гесуӣ ту шуд

دین هزار پارسا در سر گیسوی تو شد

Чанд ба нокасони диҳии силсилаи румуз ро

چند به ناکسان دهی سلسله رموز را

Гӯям васл , гӯйем рӯ ки ҳануз чанд гуҳ

گویم وصل، گوییم رو که هنوز چند گه

Вой ки чун бурун барам аз дилати ин ҳануз ро

وای که چون برون برم از دلت این هنوز را

Қиссаи ишқ худ равад пеши фусурдагон вале

قصه عشق خود رود پیش فسردگان ولی

Снгтрош кӣ хиради гавҳар шаб фурӯз ро

سنگتراش کی خرد گوهر شب فروز را

Соқии ним масти ман ҷоми лаболаби ор то

ساقی نیم مست من جام لبالب آر تا

Нақл муоширон кунам ин дили хоми сӯз ро

نقل معاشران کنم این دل خام سوز را

Бас ки зи оҳи нокасони тира шудаи сети рӯзи ман

بس که ز آه ناکسان تیره شده ست روز من

Нест ду дида бингарам ин шаби тираи рӯз ро

نیست دو دیده بنگرم این شب تیره روز را

Ҷон чу хусравӣу баси захми ту ваа ки брксӣ

جان چو خسروی و بس زخم تو وه که برکسی

Борӣ агар ҳамеи зании тири дарунаи дуз ро

باری اگر همی زنی تیر درونه دوز را