Лаъли шкрўшт ки ба ҷлоб шаста анд

لعل شکروشت که به جلاب شسته اند

Гӯйии пиёларо ба май ноб шаста анд

گویی پیاله را به می ناب شسته اند

Дар чашми мо зи хӯни ҷигари хоб баста шуд

در چشم ما ز خون جگر خواب بسته شد

Зон рӯ ки вақти хостн аз хоб шаста анд

زان رو که وقت خاستن از خواب شسته اند

Ҳар гуҳ ки хуй ҳаме кунад он ориз чу моҳ

هر گه که خوی همی کند آن عارض چو ماه

Хуршеди гўиё ки ба ҳафт об шаста анд

خورشید گوییا که به هفت آب شسته اند

Бишкастаанд тавба ба аҳди ту он касон

بشکسته اند توبه به عهد تو آن کسان

Каз оби дидаи минбару миҳроб шаста анд

کز آب دیده منبر و محراب شسته اند

Даст аз ту менишуем ва аз ғами тамоми халқ

دست از تو می نشویم و از غم تمام خلق

Даст аз ман шикаста бетоб шаста анд

دست از من شکسته بی تاب شسته اند

Аз тишнагӣ бсухтам , эй дида , шарбатӣ

از تشنگی بسوختم، ای دیده، شربتی

Охир аз он ду лаб ки ба ҷлоб шаста анд

آخر از آن دو لب که به جلاب شسته اند

Хусрав , касон ки ғамзаи занонро диҳанд панд

خسرو، کسان که غمزه زنان را دهند پند

Аз хӯни мяши дашнаи қассоб шаста анд

از خون میش دشنه قصاب شسته اند