Дили ҷузи туро ба синаи даруни ҷойгаҳи надод

دل جز ترا به سینه درون جایگه نداد

Венаи мамлакати замона ба хуршеду маи надод

وین مملکت زمانه به خورشید و مه نداد

Обаш мабод рехта , ҳар чанд зон занах

آبش مباد ریخته، هر چند زان زنخ

Сад ташнаро бикушт ки обии з чаҳ надод

صد تشنه را بکشت که آبی ز چه نداد

Сӯфӣ ки хок нест сараш дар раҳ батон

صوفی که خاک نیست سرش در ره بتان

Гуфташ ба сари занед ки пераши каллаи надод

گفتش به سر زنید که پیرش کله نداد

Дидан ба хоб ҳаст гунаҳ , лек дӯзахии сет

دیدن به خواب هست گنه، لیک دوزخی ست

Он кас ки дар ҷамол ту дод гунаҳи надод

آن کس که در جمال تو داد گنه نداد

Шарманда аз ҳалокат хусрав машав , чаҳ шуд

شرمنده از هلاکت خسرو مشو، چه شد

Як ҷонат беш дод , сеу чор ва даҳ надод

یک جانت بیش داد، سه و چار و ده نداد