Ману пичоки зулфи он буту бедории шаб ҳо

من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شب‌ها

Куҷои хспд касе каш май хулд дар синаи ақраб ҳо

کجا خسپد کسی کش می‌خلد در سینه عقرب‌ها

Ҳамаи шаб дар таби ғам май пазам бо зулф ӯ ҳоле

همه‌شب در تب غم می‌پزم با زلف او حالی

Чаҳ сўдоҳости ин ёрб ки бо худ май пазами шаб ҳо

چه سوداهاست این یارب که با خود می‌پزم شب‌ها

Гуҳӣ ғам мехӯрам гуҳи хӯн ва май сӯзам ба сад зорӣ

گهی غم می‌خورم گه خون و می‌سوزم به صد زاری

Чу парҳезӣ надорам , ҷон нахоҳам барад аз ин таб ҳо

چو پرهیزی ندارم، جان نخواهم برد از این تب‌ها

Чаҳ будигар дар он кофар , ҷӯй будӣ мусулмонӣ

چه بودی گر در آن کافر، جوی بودی مسلمانی

Чунин каз ёрбам май хезад аз ҳар хона ёрб ҳо

چنین کز یاربم می‌خیزد از هر خانه یارب‌ها

Дуои дӯстӣ аз хӯн нависанд аҳли дард ва ман

دعای دوستی از خون نویسند اهل درد و من

Ба хӯни дидаи дашномӣ ки нишнидам азон лаб ҳо

به خون دیده دشنامی که نشنیدم ازان لب‌ها

зи хӯни дили вузӯи созам , чу орми сӯй ӯ саҷда

ز خون دل وضو سازم، چو آرم سوی او سجده

Буд ушшоқро , оре , басии зингўнаҳи мазҳаб ҳо

بود عشاق را، آری، بسی زینگونه مذهب‌ها

Ба нола он навой борбад барме кашад хусрав

به ناله آن نوای باربد برمی‌کشد خسرو

Ки ҷонҳо пои кӯбон май ҷаҳди беруни зи қолаб ҳо

که جان‌ها پای‌کوبان می‌جهد بیرون ز قالب‌ها