Дил дар ҳавоят , эй бути айёр , ҷон диҳад

دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد

Чун булбулӣ ки даври зи гулзор ҷон диҳад

چون بلبلی که دور ز گلزار جان دهد

Аз рашки зулфи ғолияи сои ту ҳар шабӣ

از رشک زلف غالیه سای تو هر شبی

Гар ҷон буд ба нофаи тотор ҷон диҳад

گر جان بود به نافه تاتار جان دهد

Абрӯи ду то шудаи сет бар он чашми пари хумор

ابرو دو تا شده ست بر آن چشم پر خمار

Чун мушфиқӣ ки бар сари бемор ҷон диҳад

چون مشفقی که بر سر بیمار جان دهد

эй нохудои тарс , барон хаста раҳм кун

ای ناخدای ترس، بران خسته رحم کن

Каз шавқи он ду лаъли шкрбор ҷон диҳад

کز شوق آن دو لعل شکربار جان دهد

Домани кашони шабӣ ба сари кӯии ман броӣ

دامن کشان شبی به سر کوی من برآی

Тодл ба зери пои ту эсор ҷон диҳад

تادل به زیر پای تو ایثار جان دهد

Ёрб ту ҷон ба сарви сеӣ даҳ ки дар чаман

یارب تو جان به سرو سهی ده که در چمن

Ҳар лаҳзаи пеши он қаду рафтор ҷон диҳад

هر لحظه پیش آن قد و رفتار جان دهد

Хусрав ба ғамза ту диҳад ҷони чунон ки кас

خسرو به غمزه تو دهد جان چنان که کس

Бар дасти шаҳнагони стмгор ҷон диҳад

بر دست شحنگان ستمگار جان دهد